During the spectacular closing party of the beloved Houtzagerij in den Koele Blonde, several association poets from the 2005-2025 era joined forces for an unforgettable performance. Poets from both past and present each paid tribute to the Houtzagerij, combining beautiful wordplay and moving memories. These magnificent works can be found here, allowing you to once again enjoy all the beauty that this special place has created.
De laatste ronde
Stefan Peters, verenigingsdichter 2010
Mijn kater begint morgen
wanneer woorden afketsen op lege muren:
Het urenlange knarsen van mijn vloeren,
doorgezaagd door het VU-bestuur.
Dansende hamers
en soms een bioloog
in een waas van bier en dopaminen
maken plaats voor niets.
Want morgen tap ik vacuüm
dat is volgezogen met verhalen.
Dan eindigt mijn curriculum in een verdwijngat
dieper dan Chantoir du Sotait.
Ontsluiting
Frank Zwaan, verenigingsdichter 2011
Een open beenbreuk in de Aard’.
Waar bedrock breekt door regoliet,
Ligt haar gebeente opgebaard,
Mits geen walg’lijk onkruid wortels schiet.
Met hierogliefschrift zogezegd,
Ligt 't relaas uit oude tijden,
In dat gesteente vastgelegd,
Herkenbaar slechts voor ingewijden.
Ode aan het einde
Wilmer Roest, verenigingsdichter 2012
“Noch einmal” klinkt het feestgeschal,
Nog eenmaal warm onthaal.
Dus vul toch uwer drinkkristal,
en drink op ons verhaal.
Van kilobar tot bar met bier:
Uw genetisch’ proces
De overburden vormde hier,
Met differentiële stress…
Een optelsom van al die kracht:
Uw cohort, uw kompaan.
Zoveel van U hier grootgebracht
De GeoVUsiaan!
Het laatste hout wordt nu gezaagd…
Nog eenmaal klinkt de roep
Hef het glas dan nu desgevraagd
Zeg met mij: “tik-lik-loupe”
De Houtzagerij
Sietze de Graaff, verenigingsdichter 2014
Morgen, zal de Houtzagerij ontwaken
doordrenkt met bier, en als men heel stil is
hoort men het feestgedruis van jaren GeoVUsie
door de plinten resoneren.
Overmorgen, zal de Houtzagerij niet meer bestaan
en ontwaken wij GeoVUsianen zonder
ons zo vertrouwde taveerne
een eeuwige zonde.
Maar vanavond leeft de Houtzagerij!
Het is een perfecte
Januari avond: De muziek dreunt tierig
Het bier schenkt weeldig
De mensen dansen gretig
En als men om zich heen kijkt
beseft één ieder blijmoedig
het leeft in ons hart.
De Houtzagerij zal altijd blijven bestaan
StuKa
Jorrit van der Schot, verenigingsdichter 2017
Hier ben ik begonnen
Heb ik verloren en gewonnen
Hier ben ik gaan praten
Ben ik mezelf uit gaan dagen
In een berg cultuur
Ben ik vrienden gaan zoeken
Heb ik het leven gevonden
Tussen de glazen en boeken
Hier heb ik gedanst
Hier heb ik gesprongen
In deze ruimte van ons hart
Heb ik geschreeuwd, heb ik gezongen
Tussen de knipoog en de waarden
Heb ik warmte gevonden
Ben ik verleid, ben ik gezwicht
Heb ik geleefd, heb ik gedicht
Houten toneel van verhalen
Van de GeoVUsiaan
Hier ben ik keer op keer gevallen
Om naast de bar weer op te staan
Ik ben gestorven en herdacht
Heb bewonderd en gesmacht
Ik heb gelachen en gejankt
Lieve StuKa, bedankt
Ode aan de Houtzagerij
Brecht Reintsema, verenigingsdichter 2020
In deze houten vloeren
ligt een leven verborgen.
Vrij letterlijk, in de vorm van dode muizen
en liters bier door ons weggedronken.
Maar op deze houten vloeren
heb ook ík geleefd.
Gedanst, gezongen,
en af en toe gehuild.
Alle passen langzaam in de vloer gekrast.
En dan straks,
als de banken hier voor een laatste keer
de gang op worden gesleept
blijven de krassen achter.
Maar misschien neemt straks
iemand ook een stukje vloer mee,
een tastbare herinnering van
de donderdagavond, deel van wie wij zijn.
En wat wij ook zullen blijven.
Met een stukje vloer in onze broekzak
Trotseren we een nieuwe bar, een nieuwe dag.
Houtzagerij voorbij
Niek van der Hoek, verenigingsdichter 2024
Welkom op deze alcoholische rouwdienst
De laatste borrel voordat GeoVUsie haar thuis verliest
Begon met auberge in de kelder
Daarna de blauwe borrel bar in vleugel A,
Maar toen kwam F-057 vrij
De voormalige houtzagerij
Nu in den Koele Blonde,
Waar vele vriendschappen en herinneringen ontstonden
Houtzagerij de kraamkamer van ons GeoVUsianen.
De plek waar je kwam voor troost na een verloren tentamen
Of juist te vieren dat je het gehaald had tezamen
In de pauze voor een bakje koffie of thee
Liep je van college boven naar de StuKa benee
Ons donderDAG verblijf
Na aorta opening om stipt vijf
Begint het hart te kloppen van dit bruin houten bord gevulde lijf
Onze bruine kroeg die menig hart en lever heeft verovert
Waar het bij thema borrels alles en iedereen omtovert
Idealiter voor het bezoek aan de bar
Had je eten van thuis, Spar of de kar
Maar voor degene die dat niet deed
Was er altijd de tosti-escape
Deze ruimte was voor menigeen een veilige haven
Voor sommigen meer thuis dan thuis
Een reddingsboei in deze kille Amsterdamse wateren
Voelde ik me hier beter dan op m'n Uilenstede kamer
De warmte van deze muis gevulde bruine kroeg
Zorgde voor troost en dat men zomers en bij drukke borrels minder kleren droeg
Deze ruimte ademt karakter, muis, bier en sfeer
Maar over enkele uren besta je niet meer
Voor alle momenten, Houtzagerij bedankt
Op jou proosten we met een biertje in de hand
Ik zal aan jou altijd terugdenken na een slokje Brand
Dus laten we nog maar een keer schreeuwen met hele bende...
ENNE!!!
